> Gevallen

Gevallen

affiche gevallen

Een collage van uitspattingen

Deventer Burgerweeshuis 23 april 20.30 uur
Enschede Vestzaktheater 8 mei 20.30 uur
Deventer Bouwkunde 16 mei 15.00 en 21.00 uur

Een voorstelling over mannen en vrouwen en een wereld van verschil. Het wanhopige gevecht van de sexen in hun zoektocht naar het ideaal en de moeite om elkaar gelukkig te maken. Wat levert het meeste op? De hartstocht of de rede? De onrust of de lieve vrede?

"Gevallen" is een voorstelling over sterke verlangens, de aantrekkingskracht van het verbodene, het grensgebied tussen lust en romantiek. Het spel heeft de absurditeit van een droom, maar het legt ook de dieper liggende laag daarvan bloot. Een droom moet geen werkelijkheid worden of toch?

"Gevallen is onstaan naar aanleiding van improvisaties, gedichten en gevonden teksten met een vleugje Hugo Claus en Christopher Hampton.

Spel:
Andrea Bergs
Joke Emmelot
Lidy Vos
Jeanne Veenhuizen
Karin Jonkman
Tom Hendriks
Danny Ribbink

Regie:
Norbert Busschers

foto's

Miss mallemunt
Miss Mallemunt

foto
Op het strand
op het strand
 

 

kranten

Verdienstelijk amateurtoneel van Plus Leo

DEVENTER- Het vierde jaar van het bestaan van het Deventer amateurtoneelgezelschap Plus Leo wordt opgeluisterd met een 'collage van uitspattingen', bestaande uit samengeraapte teksten van vooraanstaande auteurs als Hugo Claus en Arthur Schnitzler, maar ook reclameteksten, sketches van wat lichtvoetiger genre, stukjes pornolectuur en eigen impro­visatiebijdragen.
'Het grensgebied tussen romantiek en lust', wordt door een punctuele regie verdienstelijk ingevuld, maar kent door de verscheidenheid aan tekstbijdragen en spelcapaciteiten kwalitatief van wisselend karakter. Niet elke amateurtonelist is even begaafd. Niet elke tekst even scherp.
De voorstelling krijgt door de vele korte sketches een cabarateske sfeer. Het ontbreekt hier en daar aan speldiepte, waardoor de affichering 'collage van uitspattingen' vrijwel nooit wordt gehaald.

De aanpak had wat gedurfd vetter gekund. Soms wordt dat bereikt, bijvoorbeeld bij de meesterlijk gespeelde Monica, de vriendin van een Go Ahead basis-speler, of bij de absurde scène van twee gelijk klaargestoomde dames aan een restauranttafel.
Die absurde banaliteit zit in aanleg in meerdere sketches en had vaker aangescherpt kunnen worden. De naturelle speeltrant die de acteurs zich eigen hebben gemaakt, kan de absurditeit van de werkelijkheid accentueren maar bestaat bij Plus Leo teveel uit een in één (veelal traag) tempo uitgevoerde halve fluistertoon die te weinig spanning vasthoudt en daardoor de angel van het gegeven vaak voortijdig uittrekt.

Toch verdient Plus Leo complimenten. Zeker voor de integriteit waarmee de groep speelt en voor de gedurfde keuze van het voorstellings-materiaal. Weer eens een amateurgezelschap dat het aandurft een niet geijkt repertoire of een vastliggende avondvullende tekst te kiezen, maar een éigen toon wil treffen om het publiek toneelspelend te raken (Loek van Voorst)